همه جايها ، وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ و گردانيدن بادها به همه روىها ، وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ و ابر را « 1 » فرمان بردار گردانيده ميان آسمان و زمين به باريدن بارانها ، لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ مر خردمندان را بر الوهيّت و وحدانيّت خدا دليل است و حجّت‌ها . ( 165 ) وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً و از مردمان كس است كه جز خداوند [ را ] خداوند مىخواند ، و او را « 2 » معبود مىدارد و معبود مىداند ؛ يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ دوست مىدارد « 3 » آن را ، چون دوستى مؤمنان مر « 4 » آفريدگار خلقان را ؛ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ و مؤمنان مر خداى را دوست‌دارتر ، و خداى تعالى به دوستى سزاوارتر . وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ و اگر علمستى كافران را ، چون ببينند عذاب آن جهان را ، كه قوّت و قدرت و عزّت همه خداى راست نه بتان را ، و خداى تعالى سخت عقوبت‌كننده است مر « 8 » دشمنان را ، نمانندى ايمان را . و چون به تا خوانى « 5 » چنين بود : و اگر ببينى يا محمد كافران را ، چون ببينند عذاب آن جهان را ، ببينى عذاب بىكران را ، « 6 » و خداى است سخت عقوبت‌كننده مر كافران را . ( 166 ) إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا چون بيزارى ستانند متبوعان از تابعان ، وَ رَأَوُا الْعَذابَ [ و ] ببينند عذاب آن جهان ، وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ و گسسته شود همهء « 7 » پيوستگىهاى ايشان . ( 167 )

--> ( 1 ) - ن : « را » ندارد . ( 2 ) - ن و ت : و آن را . ( 3 ) - ن و ت : مىدارند . ( 4 ) - ن : « مر » ندارد . ( 5 ) - يعنى فعل « يرى » را كه در وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا . . . آمده است . ( آيهء 166 ) . ( 6 ) - ن و ت : اين عبارت را نيز آورده است : « چه قوت و قدرت همه خداى راست نه ديگران را » ( 7 ) - ن : « همه » ندارد . ( 8 ) - ن : « مر » ندارد .